معانی کلمه : پاکیزه گهر
لغت نامه دهخدا
پاکیزه گهر. [ زَ / زِ گ ُ هََ ] ( ص مرکب ) پاک گهر. پاک نژاد. اصیل. محض. محضه :
میگفت بدندان بتم عقددُرر
من همچو توام لطیف و پاکیزه گهر.ای جهاندار بلنداختر پاکیزه گهر
ای مخالف شکر رزم زن دشمن مال.
میگفت بدندان بتم عقددُرر
من همچو توام لطیف و پاکیزه گهر.ای جهاندار بلنداختر پاکیزه گهر
ای مخالف شکر رزم زن دشمن مال.
فرهنگ عمید
پاکگهر#NAME?
= پاک گهر
فرهنگ فارسی
( صفت ) پاک گهر
پاک گهر پاک نژاد
پاک گهر پاک نژاد
