تلفظ بین المللی : /pˈɑkzɑdˌeː/ تلفظ : [p'AkzAd,e:]
لغت نامه دهخدا
پاکزاده. [ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) پاکزاد. حلال زاده. پاک نژاد. از نژاد پاک. ازنسل پاک. نجیب. اصیل. مقابل ناپاک زاده : یکی آنکه ناپاک خون پدرنریزد ز تن پاکزاده پسر.فردوسی.بگوهر مگر هم نژاده نیندهمان از پدر پاکزاده نیند.فردوسی.کسی کو ز فرزند او نام بردچنین گفت کان پاکزاده بمرد.فردوسی.بدو گفت کای پاکزاده پسربمردی و دانش برآورده سر.فردوسی.بگفت آن که نعمان و منذر چه کردز بهر من این پاکزاده دو مرد.فردو...
