معانی کلمه : وکن
لغت نامه دهخدا
وکن . [ وُ ] (ع اِ) ج ِ وَکْن و آن آشیانه ٔ مرغ است . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (آنندراج ). رجوع به وَکن شود.
وکن . [ وَ ] (ع مص ) سخت رفتن . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (آنندراج ). || نشستن . || (اِ) مهمانی بنای نو. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به وکر شود.
فرهنگ عمید
= وکنت: چون دعای دولتش خواند خطیب / مرغکان آمین کنند اندر وکن (قاآنی: ۶۱۳ ).
فرهنگ معین
(وَ ) [ ع . ] (اِ. ) آشیانة مرغ . ج . اوکُن ، وُکْن .