ولی دشت بیاضی.[ وَ ی ِ دَ ت ِ ب َ ] ( اِخ ) وی از شعرای معروف توابع قاین است ، و مولد وی به سبب سپیدی خاکش دشت بیاض نامیده شده است. در غزلسرایی طبعی متین دارد. از اوست :خوش آنکه با تو دهم شرح مشکل خود رابه گریه افتم و خالی کنم دل خود رابه دوری تو که یارب نصیب دشمن بادبدان رسیده که راضی کنم دل خود را.او لب از ننگ سوءالم نگشاید به سخن من بدین شاد که در فکر جواب است مرا.جز این چه شکوه توانم از آن ستم...
دانشنامه عمومی
میرزا محمد ولی دشت بیاضی (زاده دشت بیاض) از شاعران بنام سده دهم هجری قمری متخلص به «ولی» است. وی معاصر با شاه طهماسب صفوی، در ایران و هند میزیسته است .دهخدا، علی اکبر، لغت نامة دهخدا، جلد هفتم، تهران، ۱۳۷۷شسعیدزاده، سیّد محسن، بزرگان قاین، قم، ۱۳۶۹شصفا، ذبیح الله، تاریخ ادبیات در ایران، جلد پنجم، بخش دوم، تهران، ۱۳۶۸شطهرانی، آقابزرگ، الذریعه إلی تصانیف الشیعه، جلد نهم، قسمت چهارم، تهران، ۱۳۴۵شنظرا...
