تلفظ بین المللی : /vˌasiːjatnˈɑmeː/ تلفظ : [v,asi:jatn'Ame:]
لغت نامه دهخدا
وصیت نامه. [ وَ صی ی َ م َ / م ِ ] ( اِ مرکب ) سفارش نامه. ( از ناظم الاطباء ). اندرزنامه. || نامه ای که در آن وصیت شخصی نویسند و مهر و امضاء کنند تا وصی پس از مرگ او از روی آن نامه عمل کند.
فرهنگ عمید
سندی که کسی پیش از مرگ خود می نویسد و در آن سفارش هایی به وصی خود می کند که پس از مرگ وی انجام بدهد.
فرهنگ معین
( ~. م یا مَ ) [ ع - فا. ] (اِمر. ) ۱ - اندرزنامه . ۲ - ورقه ای دال بر سفارش هایی که شخصی به وصی خود کند که پس از مرگش اعمال منظور را انجام دهد و اموال او را طبق دستور وی تقسیم نماید یا به مصرف رساند.
دانشنامه عمومی
وصایای الهی، محمدمهدی محب الرحمان، نشریه حریم امام، شماره۱۱۹وصیت نامه سندی است قانونی که به موجب آن موصی فرد یا افرادی را مسئول اموال یا دارایی های خویش پس از مرگ می کند.وصیت از ریشه «وَصِیَ» است و «أرض واصیة» یعنی زمینی که از گیاهِ به هم متصل سراسر پوشیده است.اما در اصطلاح فقه و حقوق، خود چند قسم شده است. روح الله خمینی در تحریرالوسیله آورده است: «وصیت یا تملیکیّه است مثل اینکه وصیت می کند به چیز...
