واکنش بوخنر–کورتیوس–اشلوتربک (به انگلیسی: Buchner–Curtius–Sckmtor_omniotterbeck reaction) یک واکنش شیمیایی در شیمی آلی است که طی آن یک آلدهید یا کتون با یک دی آزوآلکان آلیفاتیک واکنش داده و تولید یک متیل کتون، یک آلفا-اپوکسید و یک آلدهید می کند. این واکنش نخست در سال ۱۸۸۵ میلادی توسط دو شیمیدان به نام های ادوارد بوخنر و تئودور کورتیوس کشف گردید و سپس در سال ۱۹۰۷ میلادی توسط فریتز شلوتبرگ توسعه یاف...