معانی کلمه : وافد
لغت نامه دهخدا
وافد. [ ف ِ ] (اِخ ) حیی است از عرب . (از اقرب الموارد). نام گروهی از تازیان . (از ناظم الاطباء).
فرهنگ عمید
۱. کسی که برای رساندن پیغام به جایی می رود، رسول.
۲. واردشونده، درآینده.
۲. واردشونده، درآینده.
فرهنگ معین
(فِ ) [ ع . ] (اِفا. ) ۱ - بر سویی آینده ، آینده . ۲ - نزد کسی رونده . جِ (عربی ) وفود، اوفاد، وفد.
