معانی کلمه : هیولی

تلفظ بین المللی : /hˌoijˈuli/ تلفظ :‌ [h,oij'uli]

لغت نامه دهخدا

هیولی . [ هََ لی ی ] (ص نسبی ) هیولانی . منسوب به هَیولی ̍. (از اقرب الموارد). رجوع به هَیولی ̍ شود.

هیولی . [ هََ ] (معرب ، اِ) ممال هیولی ̍ (هیولا) :
همیشه تا ز ره عقل بر عقول و نفوس
تقدمی نبود صورت و هیولی را.

ظهیر فاریابی .

هیولی . [ هََ لا / هََ ی ْ یو ...

فرهنگ عمید

هیولا#NAME?

= هیولا

فرهنگ معین

(هَ لا ) [ ع . ] (اِ. ) منسوب به هیولا.

دانشنامه آزاد فارسی

هیولی (فلسفه). هَیولی (فلسفه)(یا: مادة المواد) جوهری که جسم از آن تشکیل شده است. هیولی بنا به رأی دشتکی با انضمام به صورت و بنابر حکمت متعالیه و آرای مشّایی با اتحاد با صورت، جسم از آن درست می شود. فلاسفۀ مشایی با بهره از برهان «فصل و وصل» (یعنی تفارق جهت اتصالی و انفصالی در شی) و برهان «قوه و فعل» (یعنی عدم اتحاد فاعل و قابل در جسم) به وجود امری قابل (پذیرنده)در اجسام یعنی هیولی معتقد شده اند، ...

کلمات مرتبط

لغت نامه دهخدا

هیولی . [ هََ لی ی ] (ص نسبی ) هیولانی . منسوب به هَیولی ̍. (از اقرب الموارد). رجوع به هَیولی ̍ شود.

هیولی . [ هََ ] (معرب ، اِ) ممال هیولی ̍ (هیولا) :
همیشه تا ز ره عقل بر عقول و نفوس
تقدمی نبود صورت و هیولی را.

ظهیر فاریابی .

هیولی . [ هََ لا / هََ ی ْ یو ...

دانشنامه آزاد فارسی

معانی کلمه : هیولی

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

دانشنامه آزاد فارسی

کلمات مرتبط

معانی کلمه : هیولی

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

دانشنامه آزاد فارسی

کلمات مرتبط

نظرات