معانی کلمه : هواخوری
لغت نامه دهخدا
هواخوری. [ هََ خوَ / خ ُ ] ( حامص مرکب ) تنفس هوا. استنشاق هوای پاک.
- هواخوری رفتن ؛ در تداول یعنی رفتن به جای خوش آب و هوا برای آسایش.
- هواخوری رفتن ؛ در تداول یعنی رفتن به جای خوش آب و هوا برای آسایش.
فرهنگ معین
( ~. خُ )(حامص . )تفریح ، گردش ، استراحت .
مترادف و متضاد
پیکنیک، تفرج، تفریح، گردش، گشت
