معانی کلمه : هستی بخش
لغت نامه دهخدا
هستی بخش. [ هََ ب َ ] ( نف مرکب ) زندگی بخش. آنکه به دیگری آثار هستی دهد :
ذات نایافته ازهستی ، بخش
کی تواند که شود هستی بخش ؟
ذات نایافته ازهستی ، بخش
کی تواند که شود هستی بخش ؟
فرهنگ عمید
هستی بخشنده، به وجودآورنده، موجودکننده، پدیدآورنده: ذات نایافته از هستی بخش / چون تواند که شود «هستی بخش» (جامی۱: ۵۸۱ ).
