معانی کلمه : هده
لغت نامه دهخدا
هدة. [ هََ دَ ] (اِخ ) جایی است در مرالظهران و مدر که گل سفیدی است از آنجا به مکه حمل و نقل می کنند. (معجم البلدان ).
هدة. [ هََ دْ دَ ] (ع اِ) آواز فرورفتن دیوار و مانند آن . (منتهی الارب ). صوت وقع الحائط. (اقرب الموارد): سمعت هدة؛ صدای فروریختن دیوار یا صخره ای را شنیدم . (از اقرب الموارد).
فرهنگ عمید
سود، فایده: مهر جویی ز من و بی مهری / هده خواهی ز من و بیهده ای (رودکی: ۵۲۹ ).
فرهنگ معین
(هُ دَ یا د )(ص . ) ۱ - حق ، راست و درست . ۲ - فایده .
دانشنامه عمومی
گویش مازنی
بده
/hade/ بده