معانی کلمه : هتاک
لغت نامه دهخدا
هتاک. [ هََ ت ْ تا ] ( ع ص ) در عربی صیغه مبالغة از ماده هتک بسیار پرده در. ( ناظم الاطباء ). و در فارسی ، آنکه پرده از کارهای پوشیده مردمان بر می دارد و عیبهای نهفته مردم را فاش میکند. ( ناظم الاطباء ). پرده در، یعنی کسی که پرده از راز مردم بدرد. ( آنندراج ) ( غیاث ). آبدهان. || مرد پلید و بیشرم. ( ناظم الاطباء ).
فرهنگ عمید
۱. کسی که پرده از کارهای نهفته و عیب های پوشیدۀ مردم بردارد، کسی که مردم را رسوا و بی آبرو کند، پرده در.
۲. بدزبان.
۲. بدزبان.
فرهنگ معین
(هَ تّ ) [ ع . ] (ص . ) بدزبان ، کسی که مردم را رسوا می کند.
مترادف و متضاد
بددهان، پردهدر، دریده، رسواگر، فحاش، فضاح، وقیح، هاتک
irreverent (صفت)
بی ادب، هتاک
