معانی کلمه : هبوط
لغت نامه دهخدا
هبوط. [ هََ ] (ع اِ) زمین نشیب . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). زمین نشیب و سرازیر. (ناظم الاطباء) (معجم متن اللغة). صبب . شیبی . پستی . مقابل صَعود. || مورچه ٔ ریز. || پرنده . (معجم متن اللغة). ج ، هُبُط، هَبائِط. (ناظم الاطباء).
فرهنگ عمید
فرود آمدن.
فرهنگ معین
(هُ ) [ ع . ] (مص ل . ) فرود آمدن .
دانشنامه آزاد فارسی
دانشنامه عمومی
سقوط
مترادف و متضاد
سقوط
سقوط، فرود، نزول ≠ صعود
fall (اسم)
پاییز، خزان، افت، ابشار، زوال، سقوط، فروکش، نزول، هبوط، افتادن
descent (اسم)
نژاد، سرازیری، نزول، هبوط
