معانی کلمه : هار

هار. (هندی ، اِ) اصطلاح شعری هندوان که بدان پربت (یعنی کوه ) و هارورس نیز گویند. (ماللهند ص 14 و 67).

سرگین؛ مدفوع.

۱. (پزشکی) مبتلا به ‌مرض هاری: سگ هار.
۲. [عامیانه، مجاز] بسیارعصبانی.

۱. رشتۀ مروارید؛ گردن‌بند مروارید.
۲. گردن: ◻︎ گزید از سواران برون از هزار / بر آن باد‌پایان آهخته‌هار (فردوسی: لغت‌نامه: هار).
۳. مهره‌های گردن.

(ص .) 1 - گوشت گندیده و بدبوی . 2 - فضلة انسان و حیوان . 3 - سرگین .

(اِ.) 1 - سگ گزنده که گرفتار بیماری هاری باشد. 2 - جانور درنده . (مطلقاً)

گردن

گردن

تکیه ای: hâr
طاری: hâr
طامه ای: hâr
طرقی: hâr
کشه ای: hâr
نطنزی: hâr

درنده، حملهکننده به ناشناس (بدون اینکه به بیمارى هارى دچار باشد).

گردن

گوشت‌فاسد

سرمست، مغرور

سرگین، فضولات

گزنده، پاچه‌گیر

گردن‌بند، مروارید

دمان، دیوانه، غضبناک، متغیر