تلفظ بین المللی : /hˈɑdruːjˌaʃ/ تلفظ : [h'AdRu:j,aS]
لغت نامه دهخدا
هادرویش. [ دَرْ ] ( اِخ ) نام دشتی است در ترکستان. گویند همیشه در آن دشت بادی در نهایت تندی می وزد، چنانکه اسب و شتر را می غلطاند. و وجه تسمیه اش به هادرویش آن است که جمعی از درویشان در آن بادیه واقع می شوند ناگاه باد تندی بهم میرسد و هر یک از درویشان را به جایی می اندازد و همدیگر را گم میکنند و هادرویش هادرویش فریاد میزنند تا وقتی که هلاک میشوند. ( برهان ). نام دشتی است مابین خجند و کندبادام و در...
