نیکی. ( حامص ) خوبی. حسن. مقابل عیب و بدی. صفت خوب و پسندیده : بر آغالش هر دو آغاز کردبدی گفت ونیکی همه راز کرد.بوشکور.به نیکی بباید تن آراستن که نیکی نشاید ز کس خواستن.فردوسی.بود نیکی تو از این بد فزون تو بودی به نیکی مرا رهنمون.فردوسی.وآنت گویدهمه نیکی ز خدای است ولیک بدی ای امت بدبخت همه کار شماست.ناصرخسرو. || درستی. صحت. استواری. جودت. صلاح : تو نیکی طلب کن نه زودی کار.فخرالدین اسعد. || نیکوکا...
