نیسانی. [ ن َ / ن ِ ] ( ص نسبی ) منسوب به نیسان است.- ابر نیسانی ؛ باران نیسانی. ابر و بارانی که در ماه نیسان پدیدآید و ببارد. باران بهاری که دشت و باغ را طراوت و سرسبزی دهد. رجوع به نیسان شود : ز اشک ابرنیسانی به دیبا شاخ شد معلم ز بوی باد آذاری به عنبر شاخ شد معجون.رودکی.ابری آمد چو ابر نیسانی کرد بر سبزه ها درافشانی.نظامی.سبزپوشی چو فصل نیسانی سرخ روئی چو صبح نورانی.نظامی.جز یک ابر تو کابر نیسا...
