معنی کلمه : نگه انداز
لغت نامه دهخدا
نگه انداز. [ ن ِ گ َه ْاَ ] ( اِ مرکب ) عبارت است از آن قدر مسافت که نگاه تا به منتهای آن تواند رسید. ( آنندراج ) :
من و نظاره خشتی که از بیگانه خوئی ها
در آغوش است و دور از یک نگه انداز می آید.
من و نظاره خشتی که از بیگانه خوئی ها
در آغوش است و دور از یک نگه انداز می آید.