نوظهور. [ ن َ ظُ ] ( ص مرکب ) که تازه باب شده. ( یادداشت مؤلف ). که به تازگی مُد و متداول شده است. که تازه معمول شده است. که طبع و چشم بدان معتاد و مأنوس نیست : مد نوظهور. کلاه نوظهور. لباس نوظهور. || بدع. بدعت. ( یادداشت مؤلف ).
مترادف و متضاد
نوآمده، نورس
بدیع، تازه، نو
۱. بدیع، تازه، نو ۲. نوآمده، نورس
newfound(صفت)
بدیع، نوظهور، تازه پیدا شده، جدید الاکتشاف، جدید الاختراع