معانی کلمه : نوبختی
لغت نامه دهخدا
نوبختی . [ ن َ ب َ ] (اِخ ) ابوسهل . رجوع به ابوسهل بن نوبخت شود.
نوبختی . [ ن َ ب َ ](اِخ ) ابوسهل . رجوع به ابوسهل اسماعیل بن علی شود.
نوبختی . [ ن َ ب َ ] (اِخ ) علی بن عباس ، مکنی به ابوالحسن . رجوع به علی نوبختی شود.