معانی کلمه : نقره

نقرة. [ ن ِ رَ ] (ع اِمص ) مراجعه ٔ کلام میان دو نفر. (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). نقره . مخاصمت در کلام . (یادداشت مؤلف ).

نقره . [ ن ِ رَ / رِ ] (اِ) زیره ٔ رومی .کرایا. کراویه . نانخواه . (برهان قاطع) (آنندراج ).

فلزی سفیدرنگ، براق، چکش‌خور، و رسانای قوی حرارت و الکتریسیته که در حرارت ۹۲۴ درجۀ سانتی‌گراد ذوب می‌شود که می‌توان از آن ورقه‌های نازک یا مفتول‌های باریک درست کرد و برای ساختن مسکوکات، ظرف‌های گران‌بها، و آب‌نقره دادن به فلزات به کار می‌رود و برای محکم‌تر شدن آن را با مس ترکیب می‌کنند و به‌صورت آلیاژ به کار می‌برند؛ سیم.
⟨ نقرۀ شاخ‌دار: سیم شاخ‌دار؛ نقرۀ پاکیزه و بی‌غش؛ نقرۀ خالص.

(تلفظ: noqre) (از سغدی) (در شیمی) فلزی گران‌بها ، نرم ، و سفید با جلای فلزی که در ساختن زیور آلات ، آینه و ... بکار می‌رود ، سیم .

تکیه ای: noqra
طاری: noqra
طامه ای: noqra
طرقی: noqra
کشه ای: noqra
نطنزی: noqre

سیم، فضه، لجین

خالص، ناب، ناسره

۱. سیم، فضه، لجین
۲. خالص، ناب، ناسره