تلفظ بین المللی : /nˈaft ˈaːndˈɑz/ تلفظ : [n'aft 'a:nd'Az]
لغت نامه دهخدا
نفت انداز. [ ن َ اَ ] ( نف مرکب ) نفاطه. ( یادداشت مؤلف ). آتشباز. || گوله انداز؛ یعنی کسی که توپ و تفنگ را سر دهد. ( آنندراج ).
فرهنگ عمید
نفاط
دانشنامه آزاد فارسی
نَفْت اَندازدر ارتش های قدیم، ازجمله هخامنشیان، دسته ای از نظامیان که آتش به چادرها و خانه ها و استحکامات دشمن می انداختند. کار این افراد چنین بوده که نخ های کتان را به تیرهای خود می پیچیدند و به نفت آغشته می کردند و، پس از آتش زدن، به مقر دشمن می انداختند. نفت اندازی تا قرن ها در نبردها رواج داشته است.wikijoo: نفت_انداز...
