معانی کلمه : نعل ریختن
لغت نامه دهخدا
نعل ریختن. [ ن َ ت َ ] ( مص مرکب ) سخت دویدن. نعل افکندن. نعل انداختن :
زید را اکنون نیابی کو گریخت
جست از صف نعال و نعل ریخت. || واماندن به علت دویدن و تاختن. خسته و مانده شدن و بجای منظور نرسیدن :
حاجتش نبود به سوی کُه گریخت
کز پی اش کره ٔفلک صد نعل ریخت.
زید را اکنون نیابی کو گریخت
جست از صف نعال و نعل ریخت. || واماندن به علت دویدن و تاختن. خسته و مانده شدن و بجای منظور نرسیدن :
حاجتش نبود به سوی کُه گریخت
کز پی اش کره ٔفلک صد نعل ریخت.
فرهنگ معین
(نَ. تَ ) [ ع - فا. ] (مص ل . ) کنایه از: تند و باشتاب دویدن .