نُصرت الدّین احمد لُر (حک: ۶۹۵ـ۷۳۰/۷۳۳ق)از حکمرانان اتابکان لُرستان و نهمین اتابک از اتابکان لر بزرگ. فرزند یوسف شاه بود و بعد از قتل برادرش، افراسیاب اول لر، به «اتابکی» لرستان رسید. وی، به خلاف برادرش، به حسن سیرت و عدالت معروف است. نصرت الدین کوشید با ترمیم خرابی های زمان برادرش و اقدام به بنای مدارس و خانقاه ها و راه ها و رباط ها اوضاع ناحیۀ ولایت خود را بهبود بخشد و از آن جا که به اطاعت مغولا...
