معانی کلمه : نسک خوان
لغت نامه دهخدا
نسک خوان. [ ن ُ خوا / خا ] ( نف مرکب )که نسک خواند. که اوستا خواند. زردشتی :
چه مایه زاهد پرهیزگار صومعگی
که نسک خوان شد از عشقش و ایارده گوی.
چه مایه زاهد پرهیزگار صومعگی
که نسک خوان شد از عشقش و ایارده گوی.
فرهنگ فارسی
( صفت ) اوستاخوان : چه مایه زاهد( و ) پرهیزگارصومعگی که نسک خوان شدبرعشقش وایارده گوی . ( خسروانی مزدیسنا.۹٠ )