کلماتور
۱. (زیست‌شناسی) گلی سفید، کوچک، و خوشبو با کاسه‌ای در وسط، برگ‌های سبز و دراز که پیاز آن کاشته میشود؛ نرجس.
۲. [قدیمی، مجاز] چشم معشوق: ◻︎ شب از نرگسش قطره چندی چکید / سحر دیده بر کرد و عالم بدید (سعدی۱: ۹۴).
⟨ نرگس شهلا: (زیست‌شناسی) گل نرگس بزرگ و به رنگ سفید با کاسه‌ای زرد در میان آن.
نام گلی زیبا؛ کنایه از چشم معشوقه.
(تلفظ: narges) (از یونانی) (در گیاهی) گل زینتی با گلبرگ‌های سفید یا زرد معطر و کاسه‌ای به رنگ سفید یا زرد در وسط ؛ گیاه این گل که علفی ، پیاز دار و از خانواده‌ی سوسن است ، خودرو یا زینتی است و در زمستان گل می‌دهد ؛ (در قدیم) (به مجاز) چشم ؛ (در عرفان) طرب و فرح نتیجه‌ی علم که در عمل یافت شده است ؛ چشمان معشوق را نیز به نرگس تشبیه کرده‌اند .
عبهر، نرجس