نَخْجَوانی، نعمت الله ( ـ آق شهر ۹۲۰ق)(یا: شیخ بابانعمت؛ علوان آق شهری) نویسنده، شاعر و عارف ایرانی. در زادگاهش درس خواند. سپس به تصوف روی آورد و گوشه نشین شد. از پیروان نظریۀ وحدت وجود بود و اشعاری با درو ن مایه های عرفانی می سرود. در ۹۲۰ق، تفسیری صوفیانه به آیات قرآن نوشت. از آثارش: شرح گلشن راز به فارسی؛ الفواتح الالهیة والمفاتیح الغیبیه در تفسیر قرآن؛ حاشیه بر انوارالتنزیل و اسرارالتأویل قاضی...