معانی کلمه : نحوست

تلفظ بین المللی : /nohˈusat/ تلفظ :‌ [noh'usat]

لغت نامه دهخدا

نحوست . [ ن ُ س َ ] (ع مص ) نامبارک و شوم بودن چیزی یا کسی . (فرهنگ نظام ). نحوسة. || (اِمص ) بداختری . نافرجامی . شآمت . بدبختی . نامبارکی . (ناظم الاطباء). ادبار. شومی . نحسی . نحوسة :
باد عمرت بی زوال و باد عزت بیکران
باد سعدت بی نحوست باد شهدت بی شرنگ .

منوچهری .

رجوع به نحوسة شود.

نحوست. [ ...

فرهنگ عمید

بداختر بودن، شومی، نامبارکی، بداختری.

فرهنگ معین

(نُ سَ ) [ ع . نحوسة ] (اِمص . )نامبارکی ، شومی .

فرهنگ فارسی

بداختربودن، شومی، نامبارکی، بداختری
۱ - ( مصدر ) شوم بودن نامبارک بودن . ۲ - ( اسم ) شومی نامبارکی نحسی : لشکر اسلام بدست ادبارونحوست خاک برسرکفار پاشیدند .

معانی کلمه : نحوست

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

فرهنگ فارسی

مترادف و متضاد

کلمات مرتبط

نظرات