معانی کلمه : ناکثین
لغت نامه دهخدا
فرهنگ عمید
۱. =ناکث
۲. کسانی که در مدینه با علی بن ابی طالب بیعت کردند و در بصره عهد خود را شکستند و با او جنگ کردند.
۲. کسانی که در مدینه با علی بن ابی طالب بیعت کردند و در بصره عهد خود را شکستند و با او جنگ کردند.
دانشنامه آزاد فارسی
در لغت به معنای پیمان شکنان؛ و در تاریخ اسلام به اهل جمل یعنی کسانی که پیمان خود را با امام علی (ع) شکستند و جنگ جمل را به راه انداختند، اطلاق می شود. نیز ← قاسطین
wikijoo: ناکثین
فرهنگ فارسی
لقبی است که باصحاب عایشه دادند چون با امیرالمومنین علی ( ع ) در وقعه بصره جنگیدند . کسانیکه در مدینه با علی بن ابیطالب بیعت کردند و درر بصره عهد خود را شکستند .
( اسم ) جمع ناکث .درحالت نصبی وجری ( در فارسی مراعات این قاعده نکنند ) .
( اسم ) جمع ناکث .درحالت نصبی وجری ( در فارسی مراعات این قاعده نکنند ) .
