نان و حَلْوا(یا: سَوانح السفر الحجاز) منظومه ای عرفانی و اخلاقی، سرودۀ شیخ بهایی، به فارسی. این منظومه که سرشار است از واژگان عربی و مشحون است از حکایات و پندهای اخلاقی، در بحر رمل مسدس مقصور، سروده شده است. سراینده در این منظومه، که به منظور تنبّه اهل مدرسه و تدریس سروده شده است، مخاطبان را به عزلت نشینی و پرهیز از ظواهر دنیاوی، و بسنده نکردن به علم ظاهری تشویق کرده است. این منظومه در ذیل کلیات ش...
فرهنگ فارسی
منظومه ای است به طریقه مثنوی از بهائ الدین محمد بن حسین عاملی معروف به شیخ بهایی . شامل اشعار عرفانی که به شیوه داستان سرائیده شده است و پر از مجازات و استعارات عارفانه است. در سالهای ۱۲۶۸ ه.ق . و ۱۲۸۲ ه.ق . با چاپ سنگی در استانبول بطبع رسیده است.
دانشنامه عمومی
نان و حلوا کتابی است نوشتهٔ شیخ بهایی. این کتاب آمیخته ای از مواعظ، طنز، حکایت، تمثیل و لطایف عرفانی و معارف برین بشری است. با زبانی روان و دلنشین. نان و حلوا ترسیمی است از ریاکاری، تلبیس و غرور به مال و منال و عنوان و منصب دنیایی. بهایی در یکی از بخش های این مثنوی به دوری از سلاطین که خود آن را از نزدیک تجربه کرده بود اشاره می کند، چرا که در اندیشهٔ او نزدیکی به شاهان غارت دل و دین را در پی دارد ...
