نوشته ای خطاب به دیگری یا دیگران، معمولاً با توقع دریافت پاسخ. این واژه مأخوذ از «نامک» پهلوی و در اصل به معنای کتاب است: خدای نامه، شاهنامه، قابوس نامه، سیاست نامه. در زمان ما به صورت پسوند برای مطبوعات هم به کار می رود: روزنامه، هفته نامه، ماهنامه. در ادبیات فارسی، در دورۀ اسلامی، اصطلاح «نامه» با واژه های عربی مکتوب، رساله، رُقعه و امثال آن معادل شناخته شده است. نامه ممکن است خصوصی و شخصی و حاو...
