ناظر و منظور منظومهٔ عاشقانه ای از وحشی بافقی است که در سال ۹۶۶ ه.ق به پایان رسیده و ۱۵۶۹ بیت دارد.شاهدبازی در ادبیات فارسی|سایت خانۀ کتابپادشاه و وزیری پس از سال ها صاحب فرزند می شوند. پادشاه نام پسر خود را منظور و نام پسر وزیر را ناظر می گذارد. دو پسر با هم به مکتب می روند و «ناظر» عاشقِ «منظور» می شود که بسیار زیباست. معلم عشق آن ها را فاش می کند پس آن دو از هم جدا می شوند و به «منظور» زن می ده...
