معانی کلمه : ناشتایی

ناشتائی. ( اِ ) هر چیزی که پس از مدتی چیز نخوردن و روزه گرفتن خورند. ( ناظم الاطباء ). صبحانه. ناهارشکن. ناشتاشکن. زیرقلیانی. سلفه. طعام مختصری که صبح با چای یا قهوه رقیق خورند. || ( حامص ) روزه داری. گرسنگی. ناهاری. ( ناظم الاطباء ). ناشتا بودن. رجوع به ناشتا شود.

غذایی که صبح می خورند.

(ص نسب . ) غذایی که پس از مدتی گرسنگی خورده شود، صبحانه .

غذا نخوردن ناشتا بودن .

/naashtaai/ صبحانه - غذای مختصر برای رفع گرسنگی