نارون . [ وُ ] (اِ مرکب ) ناربن . درخت انار. (ناظم الاطباء). درخت انار. (برهان قاطع). نارون بضم واو مبدل ناربن است که درخت انار باشد. (غیاث اللغات ) (از بهار عجم ).
سردهای از نارونیان با حدود هجده گونۀ درختی جنگلی و سایهانداز زینتی که در مناطق معتدل شمالی میرویند و بسیاری از آنها به خاطر ارتفاع زیاد و شاخ و برگ زیبا کاشته میشوند؛ برگهای آنها دارای قاعدۀ نامتقارن با حاشیۀ دوباردندانهای است و گلهای بدون گلبرگ آنها قبل از پیدایش برگها در خوشههایی در محل گرههای ساقه ظاهر میشوند
نام یک درخت است.
(تلفظ: nārvon) (در قدیم) (در گیاهی) درخت انار ، ناربُن ، انار . + ن.ک. ناربُن .
(تلفظ: nārvan) (در گیاهی) گروهی از گیاهان درختی برگ ریز زینتی یا جنگلی خودرو که میوهی فندقهی بالدار آنها اوایل فروردین میرسد، آغال پشه ؛ درختی برگ ریز که در همه جا پراکنده و از جمله درختان جنگلی نقاط معتدل است .