ناخورده. [ خوَرْ / خُرْ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) نخورده. مقابل خورده. رجوع به خورده و نخورده و خوردن شود : اگر بچه شیر ناخورده سیربپیچد کسی در میان حریر.فردوسی.تو با رستم شیر ناخورده سیرمیان را ببستی چو شیر دلیر.فردوسی.یکی کودکی دوختند از حریرببالای آن شیرناخورده سیر.فردوسی.نهنگی بما برگذر کرده گیرهمه گنج ناخورده را خورده گیر.فردوسی.لذت نعمت اندر آن است که نادیده ببینی و ناخورده بخوری. ( قابوسنامه ...
فرهنگ فارسی
( صفت ) آنکه چیزی رانخورد: چون خورشید آسمان برنده خوردی پز خلق و ناخورنده . ( تحفه العراقین ) مقابل خورنده .
