[ویکی فقه] ناتوانی از نوشتن (قرآن). نوشتن به معناى ضمیمه کردن بعضى از حروف بر بعضى دیگر در خط،ناتوانى عوام یهود از خواندن و نوشتن و ناآگاهى آنان از تورات و معارف آن:وَ مِنْهُمْ أُمِّیُّونَ لا یَعْلَمُونَ الْکِتابَ إِلَّا أَمانِیَّ وَ إِنْ هُمْ إِلَّا یَظُنُّونَ .
بقره/سوره۲، آیه۷۸. مردم جزیرة العرب در دوران بعثت، ناتوان از خواندن و نوشتن:هُوَ الَّذِی بَعَثَ فِی الْأُمِّیِّینَ رَسُولًا مِنْهُمْ...