معانی کلمه : ناامن
لغت نامه دهخدا
ناامن. [ اَ ] ( ص مرکب ) ناایمن. جائی که امنیت و ایمنی در آن نیست. ( فرهنگ نظام ). محیط آشفته و ناآرام. در تداول عوام بجای ناایمن استعمال میشود. مقابل ایمن و امن. راه ناامن ، راهی که در آن امنیت نیست و خطر هست :
رود آرام ز عمری که به هجران گذرد
کاروان از ره ناامن شتابان گذرد.
رود آرام ز عمری که به هجران گذرد
کاروان از ره ناامن شتابان گذرد.
فرهنگ عمید
جایی که در آن امنیت و آسایش نباشد.
فرهنگ معین
(اَ ) [ فا - ع . ] (اِ. ) جایی که امنیت در آن نیست ، آشفته ، پرآشوب .
فرهنگ فارسی
( اسم ) جایی که امنیت در آن نیست آشفته پر آشوب .
مترادف و متضاد
نامطمئن
آشفته، پرآشوب، غیرایمن، ناایمن ≠ امن
۱. آشفته، پرآشوب، غیرایمن، ناایمن
۲. نامطمئن ≠ امن
