معانی کلمه : میمون

میمون . [م َ مو ] (اِخ ) ابن قیس بن جندل . رجوع به اعشی شود.

میمون . [م َ مو ] (اِخ ) قریه ای واقع در سه فرسنگ و نیمی میانه ٔ شمال و مغرب اصطهبانات . (فارس نامه ٔ ابن البلخی ).

دارای یمن و برکت؛ مبارک؛ خجسته.

پستانداری پشمالو و شبیه انسان، با دست‌های بلند که معمولاً روی درختان زندگی می‌کند؛ بوزینه؛ بوزنه؛ بوزنینه؛ پوزینه؛ حمدونه؛ پهنانه؛ مهنانه؛ چز؛ کپی.

( ~.) (اِ.) بوزینه .

(مِ) [ ع . ] (اِمف .) فرخنده ، خجسته . ج . میامن .

اسم ≠ بدشگون، بدیمن

باشگون، خجسته، خجسته‌پی، خوش‌شگون، خوش‌قدم، سعد، فرخ، فرخنده، مبارک، مبارک‌پی، مسعود، نیک‌پی، همایون

۱. باشگون، خجسته، خجستهپی، خوششگون، خوشقدم، سعد، فرخ، فرخنده، مبارک، مبارکپی، مسعود، نیکپی، همایون ≠ بدشگون، بدیمن
۲. بوزینه، حمدونه، چز

خجسته، همایون