معانی کلمه : میرانیدن

تلفظ بین المللی : /mirˈɑnidˌan/ تلفظ :‌ [miR'Anid,an]

لغت نامه دهخدا

میرانیدن. [ دَ ] ( مص ) میراندن. سبب مردن شدن و کشتن. ( ناظم الاطباء ). تمویت. توفی [ ت َ وَ ف فی ]. ( منتهی الارب ). توفی اﷲ تعالی ؛ یعنی روح او را قبض کرد و میرانید خدای تعالی کسی را. ( یادداشت مؤلف ). اصعاق. ( المصادر زوزنی ). تمییت. ( منتهی الارب ). اماتة. ( ترجمان القرآن جرجانی ) ( دهار ) ( منتهی الارب ). افاضة. افادة. تقتیل. تهلیک. استهلاک. اهلاک. ( منتهی الارب ) : بحق اشهدان لااله الااﷲچنا...

فرهنگ فارسی

میراندن سبب مردن شدن و کشتن از میان بردن تعذیب کردن خاموش کردن

کلمات مرتبط

فرو میراندن
میراندن
میراثیدن
میرانیده
میچانیدن
میراندینیا
گیرانیدن
میانین
میراننده

معانی کلمه : میرانیدن

لغت نامه دهخدا

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

نظرات