معانی کلمه : میانه برادر
لغت نامه دهخدا
میانه برادر. [ ن َ / ن ِ ب َ دَ ] ( اِ مرکب ) برادر وسطی. برادری که از یک برادر بزرگتر و از دیگری کوچکتر است. برادر میانه. دومین از سه پسر مردی :
میانه برادر چو او را بدید
کمان را به زه کردو اندرکشید.
میانه برادر چو او را بدید
کمان را به زه کردو اندرکشید.
فرهنگ فارسی
برادر وسطی برادری که از یک برادر بزرگتر و از دیگری کوچکتر است .
