تلفظ بین المللی : /makrˈuːheː/ تلفظ : [makR'u:he:]
لغت نامه دهخدا
مکروهة. [ م َ هََ ] (ع اِ) رجل ذو مکروهة؛ مرد با سختی و شدت . (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
( مکروهة ) مکروهة. [ م َ هََ ] ( ع اِ ) رجل ذو مکروهة؛ مرد با سختی و شدت. ( منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).مکروهه. [ م َ هََ ] ( ع ص ) مکروهة. مؤنت مکروه. رجوع به مکروه شود. || امری که ترک آن راجح و فعل آن مرجوح است : از...
