مویزج. [ م َ زَ ] ( معرب ، اِ ) انشاثا. ( ذخیره خوارزمشاهی ). زبیب الجبل. ( تحفه حکیم مؤمن ). دارویی است. ( نزهةالقلوب ). نبات او کوهی بود و دانه آن سیاه بود و پوست او درهم آمده به نخود سیاه مشابه بود. ( صیدنه ابوریحان بیرونی ). زبیب جبلی خوانند و به فارسی مویزک گویند و نیکوترین آن مصری بود بسیار رسیده و معروف بود به مویزج مصری. ( اختیارات بدیعی ).- مویزج حجری ؛ کشمش کولی. مویزک. زبیب الجبل. رجوع...
فرهنگ فارسی
( اسم ) گیاهی است دو ساله از تیره آلاله بارتفاع معادل یک متر که منشا رویش آنرا نواحی بحرالروم ( مدیترانه ) میدانند امروزه غالبا بعنوان گیاه زینتی پرورش مییابد . برگهای این گیاه پنجه یی و شامل ۵ تا ۸ قطعه است .گلهایش برنگ بنفش یا سفید و مجتمع بصورت خوشه است . میوه اش برگه و شامل دانه های تیره رنگ و نامنظم و زاویه دار است . از دانه آن که تنها قسمت مورد استفاده این گیاه است پس از خرد شدن بوی قوی و نا...
