معانی کلمه : موازنه

تلفظ بین المللی : /mˌovɑzˈeneː/ تلفظ :‌ [m,ovAz'ene:]

لغت نامه دهخدا

موازنة. [ م ُ زَ ن َ ] (ع مص ) برابر کردن میان دو چیز. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). هذا یوازن هذا؛ این بر وزن آن است . (ناظم الاطباء). با چیزی هم وزن بودن . (غیاث ). با کسی همسنگ آمدن . (المصادر زوزنی ) (از تاج المصادر بیهقی ). || رویاروی ساختن . (منتهی الارب ) (آنندراج ). مقابله و رویاروی کردن . || روباروی شدن کسی را. (ناظم الاطباء). || پاداش کردار دادن . (از منتهی الارب ) (از ناظم ا...

فرهنگ عمید

۱. هم‌وزن کردن؛ سنجیدن دوچیز و برابر کردن آن‌ها با هم.
۲. (ادبی) در بدیع، آوردن کلماتی هم‌وزن در دو مصراع، مانندِ این شعر: آن‌که بیرون برد رفعش چین ز ر‌خسار سپر / و آن‌که دور افکند عدلش خم ز ابروی کمان ـ پرتوی از رٲی او پیرایۀ خورشیدوماه / نکته‌ای از لفظ او سرمایۀ دریاوکان (ظهیر فاریابی: ۱۳۹)؛ مماثله.

۱. هم وزن کردن، سنجیدن دوچیز و برابر کردن آن ها با هم.۲. (ادبی ) در بدیع، آوردن کلماتی...

فرهنگ معین

(مُ زَ نَ یا نِ ) [ ع . موازنة ] (مص م . ) وزن کردن ، سنجیدن دو چیز با هم .

دانشنامه آزاد فارسی

مُوازنه(به معنای هم وزن کردن، سنجش و نیز مانند شدن) در اصطلاح بدیع در دو معنا به کار می رود. یکی آن که شاعر اجزای درون بیت را بر یک قافیه بیاورد و در آخر بیت قافیۀ دیگری به کار برد. از این منظر، موازنه به قافیۀ درونی شباهت دارد: «ای که شاهی، بِهْ ز ماهی، دل سیاهی ـ کن نگاهی، چند خواهی خوار و زارم؟». دیگر آن که در قرینه های نظم و نثر، از آغاز تا پایان، واژه هایی به کار روند که وزن هر کدام با قرینۀ ...

فرهنگ فارسی

حالتی در یک واکنش شیمیایی که در آن واکنش‌دهنده‌ها و فراورده‌های واکنش از قوانین پایستگی جِرم و بار پیروی می‌کنند

هم وزن کردن، سنجیدن دوچیزوبرابرکردن آنهاباهم۱ - ( مصدر ) هم وزن کردن . ۲ - سنجیدن دو چیز مقایسه کردن . ۳ - ( اسم ) هم وزنی . ۴ - سنجش مقایسه ۵ - آوردن دو جمله دو مصراع یا دو بیت که کلمات آنها بترتیب با هم هم وزن ( وزن عروضی ) باشند مانند : [ شاهی که رخش او را دولت بود دلیل شاهی که...

دانشنامه عمومی

موازنه نوعی از سجع متوازن است که فقط مربوط به قافیه در شعر یا آخر جمله یا عبارت در نثر نباشد.ترصیعموازنه چنان است که از اول تا آخر مطلب (نظم یا نثر) کلماتی را بیاورند که هرکدام با قرینهٔ خود در «وزن» یکی باشند و در حرفِ حروف قافیه 《رَوی》 (حروف هم وزنِ آخرِ دو کلمه)، متفاوت باشند.«فلان را کرم بی شمار است و هنر بی حساب، دارای عزمی است متین و طبعی کریم.»در بعضی موارد ممکن است دو بیتِ متوالی را قرینهٔ...

مترادف و متضاد

سنجش، مقایسه

تعادل، تعادل، توازن، همسنگی ≠ عدم‌توازن

۱. تعادل، تعادل، توازن، همسنگی
۲. سنجش، مقایسه ≠ عدمتوازن

balance (اسم)میزان، تعادل، توازن، ترازو، تراز، موازنه، تتمه حسابequilibrium (اسم)میزان، تعادل، موازنه، ارامشcounterbalance (اسم)موازنه، پارسنگ، وزنه تعادل...

فرهنگ فارسی ساره

برابری، همسنگ

فرهنگستان زبان و ادب

{balance} [شیمی] حالتی در یک واکنش شیمیایی که در آن واکنش دهنده ها و فراورده های واکنش از قوانین پایستگی جِرم و بار پیروی می کنند

کلمات مرتبط

معانی کلمه : موازنه

تلفظ بین المللی : /mˌovɑzˈeneː/ تلفظ :‌ [m,ovAz'ene:]

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

۱. هم وزن کردن، سنجیدن دوچیز و برابر کردن آن ها با هم.۲. (ادبی ) در بدیع، آوردن کلماتی...

فرهنگ معین

(مُ زَ نَ یا نِ ) [ ع . موازنة ] (مص م . ) وزن کردن ، سنجیدن دو چیز با هم .

دانشنامه آزاد فارسی

فرهنگ فارسی

دانشنامه عمومی

مترادف و متضاد

سنجش، مقایسه

تعادل، تعادل، توازن، همسنگی ≠ عدم‌توازن

۱. تعادل، تعادل، توازن، همسنگی
۲. سنجش، مقایسه ≠ عدمتوازن

فرهنگ فارسی ساره

برابری، همسنگ

معانی کلمه : موازنه

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

دانشنامه آزاد فارسی

فرهنگ فارسی

دانشنامه عمومی

مترادف و متضاد

فرهنگ فارسی ساره

فرهنگستان زبان و ادب

کلمات مرتبط

معانی کلمه : موازنه

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

دانشنامه آزاد فارسی

فرهنگ فارسی

دانشنامه عمومی

مترادف و متضاد

فرهنگ فارسی ساره

فرهنگستان زبان و ادب

کلمات مرتبط

نظرات