معانی کلمه : مهاکاه
لغت نامه دهخدا
مهاکاة. [ م ُ ] (ع مص ) سبک شمردن عقل کسی را. (منتهی الارب ). سبک شمردن عقل و دانش کسی را. (ناظم الاطباء). کوچک دانستن و حقیر شمردن عقل کسی را. استصغار عقل کسی . (از اقرب الموارد).
فرهنگ فارسی
سبک شمردن عقل کسی را ٠ سبک شمردن عقل و دانش کسی را ٠
