معانی کلمه : مه پرست

مه پرست. [ م َه ْ پ َ رَ ] ( نف مرکب ) آنکه ماه ( قمر ) را پرستش کند. || عاشق. شیفته. دلداده. گرفتار معشوق :
مه پرستان که ستاره همه شب می شمرند
آخر این کوشش اومید به جائی برسد.

( صفت ) ۱ - آنکه ماه ( قمر ) را پرستش کند ۲ - عاشق .