اَبوالنَّجم احمَدبن قوص بن احمد منوچهری دامغانی (در گذشته به سال ۴۳۲ هجری) معروف به منوچهری شاعر ایرانی سده پنجم هجری اهل دامغان بود. او را شاعر طبیعت خوانده اند.تخلص خود را از نام نخستین ممدوح خود فلک المعالی منوچهر بن قاموس وشمگیر پنجمین حکمران زیاری گرفته است.بازتاب عناصر طبیعی نظیر رنگ، صوت، عناصر بویایی در آثار منوچهری چشمگیر است.هرچند منوچهری اولین سراینده ایرانی نیست که از سرایندگان عرب متا...
نقل قول
منوچهری دامغانی، ابوالنجم احمدبن قوص بن احمد منوچهر دامغانی از جمله شعرای بزرگ ایران در اوایل قرن پنجم هجری قمری است. وی در سال (۴۳۲ هجری قمری) درگذشت.• «ابله آن گرگی که او نخجیر با شیر افکند// احمق آن صعوه که او پرواز با عنقا کند»• «از ستم کاران بگیر و با نکوکاران بخور// با جهان خواران بغلط و بر جهان داران بتاز»• «از مردم بداصل نخیزد هنر نیک// کافور نخیزد ز درختان سپیدار»• «اسبی که صفیرش نزنی می ...
دانشنامه اسلامی
[ویکی اهل البیت] این صفحه مدخلی از اثر آفرینان استمنوچهری دامغانی، ابوالنجم احمدشاعر، متخلص به منوچهری. در دامغان گذشت و بخشی از جوانی او در کناره های دریای خزر و دامنه های البرز به سرآمد. تخلص وی به سبب انتسابش به فلک المعالی منوچهر بن شمس المعالی قابوس بن وشمگیر (423-403 ق) است که در گرگان و طبرستان سلطنت می کرد و منوچهری ظاهرا ًدر آغاز کار در دربار او بسر می برده است. لیکن از مدایح منوچهری در ح...