تلفظ بین المللی : /mantˈuːheː/ تلفظ : [mant'u:he:]
لغت نامه دهخدا
منطوحة. [ م َ ح َ ] (ع اِ) بز نر که به سرون زدن بمیرد.هاء به جهت غلبه ٔ اسمیت بر این کلمه افزوده شده است . (از منتهی الارب ) (از آنندراج ) (از ناظم الاطباء).
( منطوحة ) منطوحة. [ م َ ح َ ] ( ع اِ ) بز نر که به سرون زدن بمیرد.هاء به جهت غلبه اسمیت بر این کلمه افزوده شده است. ( از منتهی الارب ) ( از آنندراج ) ( از ناظم الاطباء )....
