معانی کلمه : ملکم
لغت نامه دهخدا
ملکم . [ م ُ ل َک ْ ک َ ] (ع ص ) موزه ٔ درپی کرده . (ناظم الاطباء). کفش پاره بردوخته . (از اقرب الموارد).
ملکم . [ م ِ ک ِ / م ُ ل َک ْ ک َ ] (ع ص ) خف ملکم ؛ سپل شتر درشت سنگ شکن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
فرهنگ فارسی
نام پسر میرزا یعقوب ارمنی اصفهانی که درسال ۱۳۲۶ هجری قمری در ایتالیا در سن پیری بدرود این جهان نمود .
