معانی کلمه : ملوکانه

تلفظ بین المللی : /mˌolukˈɑneː/ تلفظ :‌ [m,oluk'Ane:]

لغت نامه دهخدا

ملوکانه. [ م ُ ن َ / ن ِ ] ( ص نسبی ، ق مرکب ) شاهانه. ( آنندراج ). مأخوذ از تازی ، شاهی. مانند شاه. بطور شاه. ( از ناظم الاطباء ). سزاوار ملوک. درخور شاهان و بزرگان : سکندر به آیین فرهنگ خویش ملوکانه برشد به اورنگ خویش.نظامی.آن خوی ملوکانه که با شیر فرورفت واﷲ که نیامیزد با خون پلیدی.مولوی.شنیدم که جشنی ملوکانه ساخت چو چنگ اندر آن بزم خلقی نواخت.سعدی.به اسبان تازی واستران راهوار برنشسته و جامه ه...

فرهنگ عمید

شاهانه.

فرهنگ معین

(مُ نِ ) [ ع - فا. ] (ص . ) شاهانه ، پادشاهانه .

فرهنگ فارسی

( صفت ) پادشاهانه شاهانه : [ عطیه ملوکانه ] توضیح در تاریخ بیهقی همه جا ( از جمله چا . فض. ص۴۷ ) [ ملکانه ] آمده

مترادف و متضاد

پادشاهانه، خسروانه، شاهانه، شاهوار

royal (صفت)

مجلل، شاهوار، شاهانه، ملوکانه، خسروانی، سلطنتی

kingly (قید)

ملوکانه، خسروانه