[ویکی فقه] «صدق» در لغت به معنای محکم، استوار، تام و کامل بودن است. علت این که کلامی را صادق می نامند این است که کلام دارای استحکام است، بر خلاف دروغ که استحکام و قوتی ندارد.صدق در موارد مختلف، معانی دیگری به خود می گیرد. مثلا صدق در اعتقاد یعنی مطابق حق بودن آن اعتقاد و صدق در اظهار اعتقاد یعنی نفاق نداشتن. صدق در اصطلاح منطقی تقریبا همان معنای لغوی را دارد و طبق تعریف مشهور علمای منطق، «صدق» عبا...
